Eimskip - gott á haus!
Á mánudaginn lenti ég í einu fyndnasta atviki sem ég hef nokkurn tímann upplifað. Þannig var mál með vexti að um ellefu-leytið hringdi í mig maður sem tjáði mér að ég hefði verið að hringja í sig úr númeri sem lettneskur vinur hans ætti. Ég tjáði honum kurteislega að svo hefði ekki verið, enda þekkti ég hann ekki neitt (né Lettan vin hans) og ekki snert á símanum allan morguninn. Hann þrætti við mig um þetta í smá stund, enda sá hann númerið mitt sem “missed call”, en að lokum ákváðum við að vera sammála um að vera ósammála og slitum símtalinu. Stuttu eftir hádegi sama dag hringdi í mig maður af erlendu bergi brotinn. Hann bjóst greinilega ekki við að heyra mína hreinræktuðu og gullfallegu íslensku og varð orða vant. Ég afskrifaði þetta sem “vitlaust númer” og hélt áfram að vinna. Eftir á að hyggja var mjög líklegt að þessi maður hafi verið lettneskur…
Þegar þriðja símtalið barst stuttu síðar, greinilega frá útlendingi sem talaði annars sæmilega íslensku, var mér ekki farið að standa á sama. Ég spurði manninn hvert hann hefði verið að reyna að hringja. Hann tjáði mér að hann væri að hringja í lettneskan vin sinn sem væri með símanúmerið 690-6422. Nákvæmlega sama númer og ég á!
Nú var mig farið að gruna hvað væri í gangi. Ég fór á vef Vodafone og fletti upp símanúmerinu mínu. Merkilegt nokk, þar var númerið mitt skráð eins og ég væri í viðskiptum við Vodafone. Svona til að skýra málin aðeins þá fékk ég þetta símanúmer upphaflega þegar ég hóf viðskipti við Tal hf árið 2000. Það breyttist svo í OgVodafone og árið 2004 skipti ég yfir til Símans. Í fyrra, árið 2007, hætti ég í Frelsi hjá Símanum og fór í reikningsviðskipti. Þannig að það ætti að vera nokkuð ljóst hjá báðum þessum símafyrirtækjum að þetta númer er mitt!
Þannig að ég hringdi í þjónustuver Vodafone. Þar fékk ég þau skilaboð að þar sem númerið væri skráð í þeirra kerfi sem “óskráð frelsisnúmer”, þ.e. frelsisnúmer sem er ekki í símaskrá, þá væri ekkert hægt að gera fyrir mig. Ég þyrfti einfaldlega að hafa upp á þessum grunlausa Letta sem keypti sér frelsisnúmer úti í búð og biðja hann um að skila númerinu. Ég útskýrði að ég hefði nú haft þetta símanúmer til umráða í næstum átta ár og mér fyndist nú heldur hart að ég þyrfti að standa í svona veseni vegna þess að Vodafone seldi einhverjum úti í bæ númerið mitt. Starfsmaðurinn í þjónustuverinu tók fram að þrátt fyrir að hún hefði skilning á vandamáli mínu og tæki sögu mína mjög svo trúanlega, þá væri ekkert hægt að gera. Takk fyrir það, Voðafón!
Nú voru góð ráð dýr. Ég sá fram á a.m.k. tveggja vikna vesen og vitleysu þar sem ég þarf að biðja einhvern Letta um að koma með mér í símabúð að skrifa undir pappíra og hvaðeina. Völundur sá fyrir sér fyrirsagnirnar: “Sævar deildi tóli með ókunnum Letta í sólarhring”. En til allrar hamingju þekkir Andri vinnufélagi starfsmenn innan Vodafone, hann hringdi einhver símtöl, togaði í nokkra spotta og fékk loforð um að þessu yrði kippt í liðinn innan sólarhrings. Að sögn Vodafone tóku þeir “óvart” til sín kippu af farsímanúmerum og skráðu hjá sér sem frelsisnúmer, án þess að kanna fyrst hvort þau væru í notkun hjá öðrum símafélögum. Það hafa víst nokkrir farsímanotendur lent í þessu sama vandamáli í sumar.
Nú er kominn miðvikudagur og ég hef ekkert heyrt frá Vodafone né vinum Lettans. Grey Lettinn veit áreiðanlega ekki hvað hefur gerst því allt í einu er hann ekki lengur með virkt símanúmer! Furðulegast finnst mér þó að Vodafone veit upp á sig sökina, en hefur ekki einu sinni fyrir því að láta mig vita að þetta sé komið í lag. Ég hef því síður verið beðinn afsökunar á óþægindunum af hálfu Vodafone. Hvers konar starfshættir eru það?
Ég rakst á tvær fréttir á Vísi í gær. Önnur var um vörubílstjórann sem réðist á lögregluþjón við Kirkjusand í vor, hin um fíkniefnafund á höfuðborgarsvæðinu. Mig langar aðeins að benda á hvernig fréttirnar eru settar fram á forsíðu Vísis:
Ókei, ég er kannski svona einfaldur, en mér finnst þessi fyrirsögn svona frekar í neikvæðari kantinum. Orðið lögguhrotti er mjög neikvætt og hlutdrægt, og mætti halda að þarna væri á ferð maður sem stundaði það að taka varnarlausa lögreglumenn hálstaki þegar hann er ekki að stoppa umferð á aðalumferðaræðum borgarinnar. Ég ætla ekki að fara að verja viðbrögð hans þegar lögreglan gerði vörubifreið hans upptæka, en ég tel líka að lögreglan sé ekki alsaklaus í stóra vörubílstjóramálinu. Viðbrögð lögreglunnar voru oft á tíðum óþarflega harkaleg og hefði mátt forðast ofbeldi í öllum þeim tilvikum sem það gerðist, t.d. á Kirkjusandi og við Rauðavatn, ef lögreglan hefði brugðist öðruvísi við. Það voru ekki hryðjuverkasamtök að sprengja upp vegina okkar, þetta voru venjulegir, íslenskir fjölskyldufeður að reyna að benda á að hátt olíuverð í landinu kemur illa niður á mörgum sem hafa lifibrauð sitt af því að keyra. Jú, stundum gengu þeir of langt, en ég skil það líka vel. Viðbrögðin sem þeir fengu frá stjórnvöldum voru ekkert til að hrópa húrra fyrir. Áttu þeir bara að gefast upp og vera þægir eins og Íslendingar hafa gert alla tíð, eða áttu þeir að halda áfram að berjast fyrir því sem þeir töldu vera réttlæti?
Jæja, nóg um þetta. Næsta frétt:
“Kannabisskógar”? Ertu ekki að grínast? Eru tuttugu plöntur í íbúð í Breiðholti og fjörutíu plöntur í Kópavogi allt í einu orðið skógur? Orðavalið er villandi og fyrst þegar ég las fyrirsögnina bjóst ég hálfpartinn við að einhver hefði gengið fram á 3ja hektara kannabisskóg í Heiðmörk! Ég mun aldrei tala jákvætt um fíkniefni, en reynum samt bara að tala um hlutina eins og þeir eru:
Skógur: “Vistkerfi, minnst 0,5 hektari að flatarmáli, þar sem tré að minnsta kosti 2 m á hæð eru ríkjandi og þekja að minnsta kosti 10% lands (Þröstur Eysteinsson, Skógrækt ríkisins )”
Ég ætla að fylgja trendsetternum Einari Elí, sem bloggaði um símann sinn í myndum í gær.
Við notum myndavélasíma þegar eitthvað gerist sem okkur finnst skemmtilegt eða merkilegt, og engin önnur myndavél er við höndina. Síminn geymir því gróft yfirlit yfir ákveðna “hápunkta” í lífi okkar sem okkur hefur langað að muna. Þess vegna gæti það sagt ýmislegt um okkur ef við leyfðum öðrum að kíkja á síma-myndirnar okkar. Hér eru mínar:
Völundur með Úkúlele. Þetta er fyrsta myndin sem ég tók á símann minn, nýkominn heim úr útskriftarferð í Bandaríkjunum.
Týpísk Exton mynd. Þarna vorum við að fara að hengja upp þetta risastóra, 5x7m sýningartjald. Ég tók myndina úr vinnulyftunni.
Auður að syngja. Ég er ekki viss um að hún verði ánægð með þessa myndbirtingu!
Þetta er burnout keppni á Humarhátíð á Höfn 2007. Alveg stórfurðulega íþrótt sem erfitt er að horfa ekki á. Verst hvað lyktin er vond...
Völundur grettir sig á Kaffitár. Ég man ekki tilefnið en mig grunar að það sé einhver þynnka í gangi...
Nonni Djamm, þegar hann var og hét.
Tónleikar Kaupþings á Laugardalsvelli sumarið 2007. Ég vann fyrir Exton í því að setja upp sviðið. Þarna er búið að reisa stoðirnar og menn eru byrjaðir að hífa þakið upp.
Dæmigerð mynd úr vinnunni. Þarna er ég að vinna í netmálum fyrir einhvern viðskiptavina okkar.
Þarna var ég fastur í Ártúnsbrekkunni í einu vörubílstjórastoppinu.
Silhúetta úr vinnunni. Óli og Örvar standa vaktina...
Ég var að fá í hendurnar Arduino þróunarborð. Arduino er það sem er hipp og kúl í rafeindatækni-fikti í dag, mér leist vel á þetta og ákvað að prófa. Arduino þróunarborðið er mjög lítið, eða 6.9 x 5.3cm, og getur keyrt á USB spennufæðingu einni saman. Það gerir það að verkum að það er einstaklega meðfærilegt og ekki spillir að það kostar einungis $34.95 á SparkFun.
Þetta þróunarborð er byggt á ATMega 168 örstýringu og keyrir á 16 MHz. Það hefur 14 stafræna I/O pinna (af þeim 14 geta 6 verið PWM úttak), 6 hliðræna inntakspinna og hefur um 16 KB af flash minni. Forritunarumhverfið fyrir Arduino miðar að því að vera einfalt svo allir geti verið með, en er um leið mjög sveigjanlegt svo reyndir notendur geti gert flókna hluti. Það er byggt á Processing þróunarumhverfinu.
Þegar ég fékk borðið í hendurnar byrjaði ég á að setja upp USB driverinn. Það gekk ekki alveg nógu vel þar sem leiðbeiningar voru allar fyrir Windows XP en ég var að nota Windows Vista. Lykilatriðið var að leyfa Windows ekki að leita að driver á Windows Update, heldur fara handvirkt inn í Device Manager, hægrismella á USB device sem er með gulum þríhyrning, og velja ‘Update driver’. Þá er hægt að benda á möppuna með réttum driver. Ég þurfti reyndar líka að sækja driverinn beint frá FTDI.
Næst sótti ég Arduino þróunarumhverfið. Einfaldlega unzippa því og opna arduino.exe. Fyrsta prufuforritið er að sjálfsögðu klassískt: Blikka díóðu. Með Arduino forritinu fylgja nokkur sýnidæmi og Blink er eitt af þeim.
int ledPin = 13; // LED tengd í digital I/O 13
void setup() // setup() er keyrt 1x, í byrjun forrits.
{
pinMode(ledPin, OUTPUT); // setur pinna 13 sem output
}
void loop() // lykkja sem keyrir út í hið óendanlega
{
digitalWrite(ledPin, HIGH); // Kveikt á díóðu
delay(1000); // Beðið í 1 sekúndu
digitalWrite(ledPin, LOW); // Slökkt á díóðu
delay(1000); // Beðið í 1 sekúndu
}
Þetta er með einfaldari blikka-díóðu tilraunum sem ég hef gert, og hef ég prófað það á nokkrum tegundum örstýringa. Ég kompælaði kóðann og sendi hann í kubbinn og það svínvirkaði. Ég þurfti ekki einu sinni að tengja díóðu því pinni 13 er tengdur í innbyggða ljósdíóðu!
Ég verð að viðurkenna að ég hef ekki alltaf verið mesti aðdáandi Símans, ég hef í raun oftar en ekki bölvað þessu bákni í sand og ösku. En í vikunni fékk ég svo æðislega þjónustu hjá þeim að það sprengdi huga minn!
Ég pantaði ADSL línu á þriðjudagsmorgun eftir verslunarmannahelgi og var talað um að þetta gæti tekið 3-5 virka daga. Allt í góðu með það, þetta var styttri afgreiðslufrestur en ég hef heyrt um á ADSL línum hjá símafyrirtækjunum. Í kvöld, fimmtudagskvöld ákvað ég að stilla routerinn svo hann væri tilbúinn að detta inn á netið um leið og Síminn kveikti á tengingunni. Og viti menn, þeir voru búnir að græja allt!
Sími, þú færð stórt klapp á bakið frá mér.
Ég var í steggjun í gær. Steggurinn var hann Maggi í verkfræðinni:
Ég átti að hitta hópinn á Paintball vellinum í Straumsvík, en ég var of seinn þangað svo stefnan var tekin á Suðurbæjarlaug í Hafnarfirði, Bjössi var að keyra mig. Ég rata nú ekkert þar svo ég fékk leiðbeiningar hjá 118. Hér er mynd sem sýnir leiðina sem við Bjössi fórum (leiðin byrjar þar sem símtalinu við 118 lauk og endar við laugina):
Smá krókur…
Ég er enn og aftur kominn með nýtt útlit, aðallega var ég samt að færa vefinn milli netþjóna, uppfæra Wordpress í nýjustu útgáfu og laga kommentavandamálið (kom alltaf bara eitthvað bull frá ykkur lesendur góðir).
Nú er ég s.s. með Wordpress 2.5.1 og K2 RC6 þemað!
Svona leit sköflungurinn á mér út á laugardagskvöldið síðastliðið… Víði tókst að kasta Kubbkylfu beint í sköflunginn á mér með þeim afleiðingum að ég var með auka hné fram á sunnudag.
Ég kláraði að horfa á Lord of The Rings aftur í gær. Það er ansi mikið verk að horfa á þessar myndir en það tókst í gær þegar ég tók Two Towers og Return of the King á einum degi. Fellowship of the Ring hafði ég horft á fyrir um mánuði síðan. Ég sá allar myndirnar í bíó á sínum tíma og horfði á allt aukaefnið einhver jólin þegar ég eignaðist Return of the King á Special Extended DVD version. Bækurnar hef ég því miður aðeins einu sinni lesið, og það var ábyggilega fyrir svona 10 árum. Þær á ég reyndar líka, auk Hobbitans. Það væri gaman að grípa í þær á næstunni, en enn betra væri sennilega að eignast þær á frummálinu. Maður áttar sig ekki lengur á því hvað er Hollywood drama í myndunum og hvað er frá Tolkien, nú er séns að kíkja á það, þegar myndirnar eru í fersku minni…
Við Bjössi, Davíð og Víðir vorum á Grillhúsinu í kvöld og fengum okkur hambó og svona. Einhvern veginn barst talið að Fahrenheit blessuðum. Við ímynduðum okkur að hann og Celsíus hefðu verið erkióvinir sem hefðu barist um sömu stúlkuna, reynt að heilla hana með því að segja henni hversu ,,heit” hún væri á þeirra eigin kvarða… Þeir bjuggu hvor í sínum turninum, hvítum og svörtum (Fahrenheit bjó auðvitað í svarta turninum) og háðu baráttu góðs og ills, því það er það sem erkióvinir gera. Kaldhæðnin er sú að þeir sáu sama hlutinn einfaldlega öðrum augum.
Þetta hélt áfram: Þegar Celsíus og Fahrenheit voru litlir voru þeir í bekk fyrir sérstök börn í skólanum. Kelvin var auðvitað þar líka (skrítni strákurinn sem borðaði pöddur). Með þeim voru krakkar eins og Richter (með krónískan skjálfta að sjálfsögðu), hávaðaseggurinn Decibel og Meter. Meter hafði svo sem enga sérstaka eiginleika nema hæð hans var nákvæmlega 1 á móti 299,792,458 úr ljós-sekúndu.
Þetta gæti orðið killer barnaefni sko.
Smá fróðleikur í lokin: Sögum ber ekki saman um hvernig Fahrenheit fann núllpunkt hitakvarðans sem kenndur er við hann. Á Wikipedia eru 7 mismunandi sögur um það, en ein sagan segir að 0°F hafi verið lægsti hiti sem hann gat mælt útivið (-17,8°C). Hann hafi svo fest 96°F punkt skalans sem sinn eigin líkamshita og skipt kvarðanum jafnt upp í 12 bil og svo aftur hverju bili í önnur 8. Á þessum kvarða varð frostmark vatns um 32°F og suðumark vatns um 212°F. Nákvæm vísindi! Til samanburðar miðaði Celsíus kvarðinn við frostmark og suðumark vatns sem fastar stærðir, ekki líkamshita og einhvern breytilegan útikulda.
Nýjustu komment
RSS