Svona leit sköflungurinn á mér út á laugardagskvöldið síðastliðið… Víði tókst að kasta Kubbkylfu beint í sköflunginn á mér með þeim afleiðingum að ég var með auka hné fram á sunnudag.
Author Archive for Sævar Öfjörð
Ég kláraði að horfa á Lord of The Rings aftur í gær. Það er ansi mikið verk að horfa á þessar myndir en það tókst í gær þegar ég tók Two Towers og Return of the King á einum degi. Fellowship of the Ring hafði ég horft á fyrir um mánuði síðan. Ég sá allar myndirnar í bíó á sínum tíma og horfði á allt aukaefnið einhver jólin þegar ég eignaðist Return of the King á Special Extended DVD version. Bækurnar hef ég því miður aðeins einu sinni lesið, og það var ábyggilega fyrir svona 10 árum. Þær á ég reyndar líka, auk Hobbitans. Það væri gaman að grípa í þær á næstunni, en enn betra væri sennilega að eignast þær á frummálinu. Maður áttar sig ekki lengur á því hvað er Hollywood drama í myndunum og hvað er frá Tolkien, nú er séns að kíkja á það, þegar myndirnar eru í fersku minni…
Við Bjössi, Davíð og Víðir vorum á Grillhúsinu í kvöld og fengum okkur hambó og svona. Einhvern veginn barst talið að Fahrenheit blessuðum. Við ímynduðum okkur að hann og Celsíus hefðu verið erkióvinir sem hefðu barist um sömu stúlkuna, reynt að heilla hana með því að segja henni hversu ,,heit” hún væri á þeirra eigin kvarða… Þeir bjuggu hvor í sínum turninum, hvítum og svörtum (Fahrenheit bjó auðvitað í svarta turninum) og háðu baráttu góðs og ills, því það er það sem erkióvinir gera. Kaldhæðnin er sú að þeir sáu sama hlutinn einfaldlega öðrum augum.
Þetta hélt áfram: Þegar Celsíus og Fahrenheit voru litlir voru þeir í bekk fyrir sérstök börn í skólanum. Kelvin var auðvitað þar líka (skrítni strákurinn sem borðaði pöddur). Með þeim voru krakkar eins og Richter (með krónískan skjálfta að sjálfsögðu), hávaðaseggurinn Decibel og Meter. Meter hafði svo sem enga sérstaka eiginleika nema hæð hans var nákvæmlega 1 á móti 299,792,458 úr ljós-sekúndu.
Þetta gæti orðið killer barnaefni sko.
Smá fróðleikur í lokin: Sögum ber ekki saman um hvernig Fahrenheit fann núllpunkt hitakvarðans sem kenndur er við hann. Á Wikipedia eru 7 mismunandi sögur um það, en ein sagan segir að 0°F hafi verið lægsti hiti sem hann gat mælt útivið (-17,8°C). Hann hafi svo fest 96°F punkt skalans sem sinn eigin líkamshita og skipt kvarðanum jafnt upp í 12 bil og svo aftur hverju bili í önnur 8. Á þessum kvarða varð frostmark vatns um 32°F og suðumark vatns um 212°F. Nákvæm vísindi! Til samanburðar miðaði Celsíus kvarðinn við frostmark og suðumark vatns sem fastar stærðir, ekki líkamshita og einhvern breytilegan útikulda.
Á dögunum barst til mín látlaus en stílhrein ljóðabók. Bókin er fyrsta verk höfundar, en á engu að síður fullt erindi inn á borð ljóðaunnenda. (Án titils) eftir Björn Unnar Valsson er óvenjuleg ljóðabók og að mörgu leyti frumleg. Sköpunarkraftur, ferskleiki og dirfska einkenna ljóð hans en höfundur vílar það ekki fyrir sér að setja stórt spurningamerki við ljóðlistina í heild sinni.
Guinness hækur eru nokkurs konar “dægurhækur”, ef svo má að orði komast. Byrja ágætlega, en svo tekur ölið yfirhöndina og höfundur fer að fylla upp í atkvæðafjölda hækuformsins með línum eins og “Mmm Mmm Mmm Mmm Mmm”. Sem hittir einmitt beint í mark. Flest ljóðanna virðast hvort eð er hafa verið samin í ölæði eða verstu timburmönnum.
Ljóðið Sungið við Bonnie Tyler lagið Total Eclipse of The Heart er skemmtilega súrrealískt, en einstaklega gaman er að raula það við hið þekkta lag sem vísað er í í titlinum. Eflaust mun mörgum þykja undarlegt að höfundur skuli ekki hafa sett úrfellingarkommu í línuna “Víðir Örn, gaukur, hvernig er að ganga ekki við staf”, en sennilegast er þarna um að ræða ásetning höfundar og ber vott um einbeittan vilja hans til að villa um fyrir lesandanum.
Ljóðið Lesist ekki er holl lesning, en þó helst aðeins einu sinni. Saklaus lítill dagdraumur sem ætti helst að halda áfram að vera dagdraumur.
Fimmta ljóðið er í raun sjötta ljóð bókarinnar. Stuttur og ungæðislegur drykkjuóður sem á skemmtilegan hátt inniheldur afskaplega kúl mömmu sem tekur þátt í leiknum.
Hæka fyrir vandláta ber nafn, en hugsanlega ekki með rentu. Tæknilega séð, hæka, en samt svo miklu meira. Hinir vandlátu sem kunna að meta hækuna eru sjálfsagt ekki í hópi hækuunnenda.
Á lokaopnunni er farið að bera á þreytu ljóðskáldsins eins og glöggt má sjá á titli næsta ljóðs. Hún fer óðum að fyllast þessi æðislega ljóðabók er hnyttinn útúrsnúningur á Krummavísum, sennilegast samið í ölæði eins og öll hin.
Þetta er yrkisefni, blautur og ilmandi akur fyrir ljóðskáld hvarvetna bryddir upp á nýjungum. Í lok ljóðsins er boðið upp á merkingarlykil sem gefur upp kjarna ljóðsins og helstu merkingu þess. Þetta er eitthvað sem ljóðskáld hér heima og jafnvel um víða veröld mættu taka upp svo leikmenn eigi auðveldara með að komast inn í bransann. Auðvitað er svo ljóðið m.a. um timburmenn.
Skemmtileg afþreying, bæði aflestrar til dýpri ljóðapælinga. Fæst væntanlega ekki í næstu bókabúð.
Ég heyrði auglýsingu í útvarpinu áðan. Hún hljómaði einhvern veginn svona:
Fló á Skinni! Fimmtudagur: Uppselt. Föstudagur: Uppselt! Laugardagur: Uppselt! Sunnudagur: UPPSELT!
Tryggið ykkur miða í tíma. Leikfélag Akureyrar.
Ég veit ekki hvernig ég á að tryggja mér miða ef það er alltaf uppselt…
Þetta finnst mér sorgleg frétt: 
Sæljónum slátrað á Galapagoseyjum. Sérstaklega þó vegna tengingar sem er ekki öllum augljós.
Við hérna sambýlingarnir í Skaftó erum nefnilega að reyna að koma einhvers konar hnyttnum gælunöfnum á hvern annan. Úr varð að ég er yfirleitt kallaður Sæljón, þegar sá gállinn er á strákunum. Það á svo sem ágætlega við, ég heiti SÆvar og er í stjörnumerkinu ljón, auk þess sem ég hermi ágætlega eftir sel (ég reyndar hef ekki hugmynd um hvort hljóð sæljóna líkist eitthvað hljóðinu í selum, en við látum það sleppa).
Það sem er sorglegast við fréttina er þá auðvitað þessi lína:
Sæljón eru stundum veidd vegna skinns þeirra, tanna eða kynfæra karldýrsins sem er notað í kínverskum lækningum.
Fyrir utan það að innihalda málfræðivillu þá fær setningin mig til að hugsa um hvort ég vilji áfram vera kallaður Sæljón. Sérstaklega þar sem ég er mjög líklega á leiðinni til Kína í apríl!
Já, fyrsta bloggið á árinu. Og þó fyrr hefði verið. Ég hef talað áður um hversu latur ég er við að blogga og ég held að flest bloggin mín sem eru eitthvað af viti fjalli um að blogga um blogg…
Hvað er að frétta? Takk fyrir að spyrja! Tja jólin voru góð, og áramótin fín líka. Laugardaginn fyrir nýárið fór ég í póker með frændum mínum úr föðurættinni. Ekkert spilað upp á svakalegar fjárhæðir svo ég var ekkert að hafa fyrir því að vinna. Svo bara heima um áramótin og svona.
Um þar síðustu helgi hitti ég verkfræðigengið aftur og við spiluðum Partý og Co. og líka smá póker. Svo drógu Biggi, Hlín og frænka hennar mig niðr’í bæ en ég var ekki lengi með þeim þar. Núna á föstudaginn var hins vegar kveðjukvöldverður fyrir Auði og Beggu á Caruso. Þar voru ansi margar vinkonur þeirra og einhverjir makar mættir og bara mjög skemmtilegt.
Fór líka með Auði á mánudaginn í síðustu viku í Laugar Spa, það var alveg ótrúlega góður dagur. Fórum bæði í nudd og svo fór Auður í fótsnyrtingu. Enduðum á því að prófa ýmsar gufur og slökun og vorum þarna í ca. 6 tíma…
Svo í gær skutlaði ég Auði og Beggu á flugvöllinn í svaka snjókomu. Það var tvísýnt á Aygo, en tókst. Þær þurftu svo að bíða í 2 tíma eftir afísingu. Núna rétt í þessu var ég að fá sms:
Hæ hæ. Komnar í mannhafið hér í Delhi. Aðeins að rifjast upp fyrir manni hvernig það er að vera túristi
Já jólin, jólin. Ég er kominn í jólafrí í vinnunni til 27. desember. Æðislegt, ég er búinn að njóta þess að gera ekki neitt. Ekkert stress, ekkert að flýta sér að neinu. Ég fór í Kringluna á fimmtudaginn og keypti nánast allar gjafirnar á einu bretti, kláraði svo restina með einu strauji á vísakortinu í dag… Á eftir að kaupa jólapappír og tilheyrandi en líklegast er auðveldast að bíða með það þar til ég kem austur á Selfoss. Ég fór í ansi skemmtilegt partý til Tuma með öllu verkfræðigenginu í gær, föstudag. Þar voru flestir að fagna próflokum, ég var einfaldlega að fagna. Keypti allt í mojito og fjárfesti meira að segja í kokteilhristara og skammtara og égveitekkihvað. Komst svo að því að Tumi hafði líka keypt allt í mojito, þannig að það var hrikaleg mojito gleði í þessu partýi. Kíktum eftir það á diskóhommann á Nasa, þ.e. Pál Óskar. Mjög góð stemning, en ég var ekki að fíla þetta svo ég dreif mig bara heim.
Við Bjössi, Víðir og Ýmir vorum að spila nýtt spil áðan. Það tók um klukkutíma að stauta okkur gegnum reglurnar og aðra 2,5 að spila spilið. Ef Bjössa-faktornum sleppir hefðu þetta verið tæpir tveir tímar í spilun hugsa ég … Annars heitir spilið Caylus, og er bara þrælskemmtilegt, þegar reglurnar eru komnar á hreint.
Ég segi þá bara gleðileg jól til allra, og hafið það sem allra best um hátíðirnar!
Steypireyður: Þegar steypireyðurinn er kominn á steypirinn steypir hann sér steypihreiður úr steypu og steypir því svo.
Þá eru 3 kvöld af Airwaves búin og ég verð að segja að þetta er allgjör snilld, skil ekki að maður hafi ekki farið áður. Á miðvikudaginn sá ég Smoosh, Poetrix og The Zuckakis Mondeyano Project. Smoosh eru 3 systur frá Seattle, 15, 13 og 11 ára, sem spila indie popptónlist, og eru bara nokkuð góðar. Poetrix og félagar komu á óvart, voru bara nokkuð skemmtilega. Við ætluðum eiginlega inn á Organ, en það var svo svakaleg röð að við ákváðum að leita skjóls á hip-hop kvöldinu á Gauknum. Við fórum svo á Organ og sáum Zuckakis sem var bara fínt. Svo bara drifum við okkur heim í gufuna…
Á fimmtudaginn fór ég svo á Boys in Band, Lay Low, Grizzlie Bear og The Duke Spirit. Ég hefði viljað sjá fleiri bönd en við lentum í löngum röðum og eyddum fullt af tíma í ekki neitt. Boys in a Band eru frá Færeyjum og voru helvíti góðir, Lay Low stendur alltaf fyrir sínu en Grizzlie Bear voru ekki alveg að gera sig. Duke Spirit voru fín en samt ekkert æðisleg.
Í gærkveldi fór ég í smá afmælisteiti hjá Stebba sem var með mér í rafmagnsverkfræðinni en fór snemma til þess að sjá Benny Crespo’s Gang. Strax á eftir þeim var Pétur Ben og svo fór ég á listasafnið að sjá of Montreal. Benny Crespo’s eru ansi góð, ég er kannski hlutdrægur þar sem ég þekki flesta hljómsveitarmeðlimi, en mér finnst tónlistin allavega góð. Ég stoppaði stutt á Pétri Ben en það sem ég sá var mjög gott bara. Á listasafninu var klikkuð stemning þegar of Montreal stigu á svið, við náðum að koma okkur fremst í hitann og svitann og það var æðislegt. Eftir það hitti ég Tuma og Matta úr rafmagninu og við kíktum á Celtic, þar með var Airwaves upplifun kvöldsins búin. Við enduðum svo kvöldið á sjóðheitri gufu…
Áðan fór ég í Krónuna að versla. Á eftir mér var pervisinn, eldri maður með yfirvaraskegg og hornspangagleraugu. Hann var að kaupa ýmsar matvörur, og svo risastóran bleikan stauk af Durex sleipiefni.
Svo var ég að horfa á myndbandið við lagið To Be With You áðan og rakst á skemmtilegt komment við lagið:
Haha i love this song so much three years back i didnt no what it was called but came across the song in a porn movie great huh but the funny part is i loved it so much i showed my parents the movie so i could find the song
Rakst á þessa stuttu frétt í viðskiptablaðinu Markaðurinn í dag:
Eftir því sem fjármálalíf og viðskiptagjörningar hafa orðið flóknari hafa bankar og aðrar fjármálastofnanir síðustu ár sóst í auknum mæli eftir hámenntuðu starfsfólki með annan grunn að baki en í viðskiptum og hagfræði. Eðlisfræðingar, stærðfræðingar og verkfræðingar eru heitir. Til marks um það barst Markaðnum til eyrna á dögunum að bankarnir hefðu ráðið alla þá rafmagnsverkfræðinga sem útskrifuðust frá Háskóla Íslands í vor og enginn þeirra því farið í önnur störf utan fjármálageirans. Varð einum heimildarmanna á orði að bankarnir hefðu hreinað upp allt nýja blóðið á markaðnum.
Svo skemmtilega vill til að ég tilheyri þessum hópi sem útskrifaðist úr rafmagns- og tölvuverkfræði við Háskóla Íslands í vor. Og… ég vinn ekki í fjármálageiranum. Þarf ég að segja meira?
Nýjustu komment
RSS