Þetta finnst mér sorgleg frétt:
Sæljónum slátrað á Galapagoseyjum. Sérstaklega þó vegna tengingar sem er ekki öllum augljós.
Við hérna sambýlingarnir í Skaftó erum nefnilega að reyna að koma einhvers konar hnyttnum gælunöfnum á hvern annan. Úr varð að ég er yfirleitt kallaður Sæljón, þegar sá gállinn er á strákunum. Það á svo sem ágætlega við, ég heiti SÆvar og er í stjörnumerkinu ljón, auk þess sem ég hermi ágætlega eftir sel (ég reyndar hef ekki hugmynd um hvort hljóð sæljóna líkist eitthvað hljóðinu í selum, en við látum það sleppa).
Það sem er sorglegast við fréttina er þá auðvitað þessi lína:
Sæljón eru stundum veidd vegna skinns þeirra, tanna eða kynfæra karldýrsins sem er notað í kínverskum lækningum.
Fyrir utan það að innihalda málfræðivillu þá fær setningin mig til að hugsa um hvort ég vilji áfram vera kallaður Sæljón. Sérstaklega þar sem ég er mjög líklega á leiðinni til Kína í apríl!
0 Responses to “Af sæljónum”
Leave a Reply