Sævar Öfjörð

Á dögunum barst til mín látlaus en stílhrein ljóðabók. Bókin er fyrsta verk höfundar, en á engu að síður fullt erindi inn á borð ljóðaunnenda. (Án titils) eftir Björn Unnar Valsson er óvenjuleg ljóðabók og að mörgu leyti frumleg. Sköpunarkraftur, ferskleiki og dirfska einkenna ljóð hans en höfundur vílar það ekki fyrir sér að setja stórt spurningamerki við ljóðlistina í heild sinni.

Guinness hækur eru nokkurs konar “dægurhækur”, ef svo má að orði komast. Byrja ágætlega, en svo tekur ölið yfirhöndina og höfundur fer að fylla upp í atkvæðafjölda hækuformsins með línum eins og “Mmm Mmm Mmm Mmm Mmm”. Sem hittir einmitt beint í mark. Flest ljóðanna virðast hvort eð er hafa verið samin í ölæði eða verstu timburmönnum.

Ljóðið Sungið við Bonnie Tyler lagið Total Eclipse of The Heart er skemmtilega súrrealískt, en einstaklega gaman er að raula það við hið þekkta lag sem vísað er í í titlinum. Eflaust mun mörgum þykja undarlegt að höfundur skuli ekki hafa sett úrfellingarkommu í línuna “Víðir Örn, gaukur, hvernig er að ganga ekki við staf”, en sennilegast er þarna um að ræða ásetning höfundar og ber vott um einbeittan vilja hans til að villa um fyrir lesandanum.

Ljóðið Lesist ekki er holl lesning, en þó helst aðeins einu sinni. Saklaus lítill dagdraumur sem ætti helst að halda áfram að vera dagdraumur.

Fimmta ljóðið er í raun sjötta ljóð bókarinnar. Stuttur og ungæðislegur drykkjuóður sem á skemmtilegan hátt inniheldur afskaplega kúl mömmu sem tekur þátt í leiknum.

Hæka fyrir vandláta ber nafn, en hugsanlega ekki með rentu. Tæknilega séð, hæka, en samt svo miklu meira. Hinir vandlátu sem kunna að meta hækuna eru sjálfsagt ekki í hópi hækuunnenda.

Á lokaopnunni er farið að bera á þreytu ljóðskáldsins eins og glöggt má sjá á titli næsta ljóðs. Hún fer óðum að fyllast þessi æðislega ljóðabók er hnyttinn útúrsnúningur á Krummavísum, sennilegast samið í ölæði eins og öll hin.

Þetta er yrkisefni, blautur og ilmandi akur fyrir ljóðskáld hvarvetna bryddir upp á nýjungum. Í lok ljóðsins er boðið upp á merkingarlykil sem gefur upp kjarna ljóðsins og helstu merkingu þess. Þetta er eitthvað sem ljóðskáld hér heima og jafnvel um víða veröld mættu taka upp svo leikmenn eigi auðveldara með að komast inn í bransann. Auðvitað er svo ljóðið m.a. um timburmenn.

Skemmtileg afþreying, bæði aflestrar til dýpri ljóðapælinga. Fæst væntanlega ekki í næstu bókabúð.