sagði ég frá hetjulegri tilraun minni til þess að vera duglegur að læra heima fyrir prófið… Við skulum bara segja að duglegheitin voru búin þegar læra átti undir prófið, tók einhverja smáskorpu en það dugði lítið. Það kemur í ljós á föstudaginn hvernig þetta fór.
Annars gengur lífið sinn vanagang, enda ekki við öðru að búast. Ímyndið ykkur bara ef lífið gengi ekki alltaf sinn vanagang. Það væru stöðugt einhverjir skrítnir atburðir að eiga sér stað sem fokka upp deginum hjá manni. Þannig er lífið nú bara í Tinnabókunum.
Svo maður bara heldur áfram, læra, elda, borða, vaska upp, sópa gólfið, hita te og kaffi, rista brauð, sofa, læra, læra meira, borða óreglulega, sofa óreglulega, klúðra prófi…
Enda er ágætt að hafa eitthvað til að stefna að.
Nýjustu komment
RSS